پیوندها
» مركز آموزش و پژوهش هاي توسعه و آينده نگري قم
» متون سياسي
» همايش و جشنواره استاني نظام پيشنهادها
» انجمن علوم سياسي ايران
» موسسه مطالعات و پژوهش هاي سياسي
» سياست و پژوهش
» دكتر مهدي مطهر نيا
» دكتر مقصود رنجبر
» دكتر مجتبي مقصودي
» بانک اطلاعات نشریات کشور
» پژوهشکده اطلاعات و مدارک علمی ایران
» پایگاه SID - جهاد دانشگاهی
» ایران پژوهش
» زبان انگلیسی سرایان
» جامعه مترجمان رسمی ایران
» دکتر داود فیرحی
» دکتر نجف لک زایی
» علمی کاربردی استانداری قم
» گردونه(دانشجویان ارشد مجازی دانشگاه تهران)
» فدراسيون گلف
جستجو
 فارسی :: انگلیسی
زندگي سراسر حل مسئله است
صفحه اول  >> مقالات >>
سیاست روز :: سایت شخصی دکتر رضا دلاوری | ابن طفیل
ابن طفیل
موضوع: سياسي

هنگامی که‏ ابویعقوب یوسف به تخت حکومت نشست ابن طفیل پزشک مخصوص وی‏ شد و از کار طبابت برای عموم دست برداشت. در سال ۵۸۰ هـ.(۱۱۸۴ م) ابویعقوب یوسف در جنگ کشته شد و فرزندش ابویوسف یعقوب منصور بجای وی حکومت را به دست گرفت. درپی این حادثه به هیچ ‏وجه از مقام‏ و منزلت ابن طفیل کاسته نشد و در دربار ابو یوسف نیز همچنان از احترام‏ خاص برخوردار بود ولی این ایام زودگذر بود و ابن طفیل بیش ‏از یک سال‏ زنده نماند و بسال ۵۸۱ هـ.ق./۱۱۸۵ م. در مراکش درگذشت.(عمر فروخ، تاریخ الفکر العربی/۶۲۳)بیشتر کسانی که درباره اسم و نسب ابن طفیل‏ به تحقیق و بررسی پرداخته ‏اند عنوان قیسی را در پایان اسم وی‏ آورده‏ اند زیرا این اشخاص بر این عقیده ‏اند که ابن طفیل به قبیله عربی قیس‏ منسوب است و در اصل، نژاد و تبار عربی دارد. دکتر عمر فروخ محقق‏ معاصر از جمله کسانی است که در این مسأله تردید کرده و عربی تبار بودن‏ ابن طفیل را محل شک دانسته است. حسن محمود عباس در کتاب خود تحت عنوان حی ابن یقطان و روبینسون کروزو این مسأله را مطرح ساخته‏ و قول عمر فروخ را در این باب نقل کرده است(حسن محمود عباس،۱۸). البته خود دکتر عمر فروخ در کتاب «تاریخ الفکر العربی الی ایام ابن خلدون»

عنوان قیسی را در پایان اسم و نسب ابن طفیل آورده و درباره مشکوک بودن‏ این نسبت به هیچ ‏وجه سخن نگفته است. باید توجه داشت که علم و فلسفه‏ نژاد ویژه نمی‏ شناسد و به هیچ قوم و قبیله خاصی نیز اختصاص ندارد، ولی‏ تردید روا داشتن در نژاد عربی ابن طفیل از سوی کسانی که خود گرفتار تعصب‏های موهوم شده‏اند تا حدودی جالب ‏توجه و امیدوار کننده است‏ بطور مثال خود عمر فروخ دو کتاب برشته نگارش درآورده که یکی تحت‏ عنوان «تاریخ العلوم عند العرب» و دیگری بعنوان «تاریخ الفکر العربی» انتشار یافته است در این دو کتاب آنچه به چشم میخورد نتیجه فکر و اندیشه مسلمانان جهان است و به هیچ ‏وجه به قوم عرب اختصاص ندارد. علم و فلسفه‏ در جهان اسلام بوسیله اندیشمندان مسلمان رواج و گسترش یافت و اکثریت‏ قریب به اتفاق این اندیشمندان ‏نژاد و تبار عربی نداشتند، درعین ‏حال در این دو کتاب و بسیاری از کتاب ‏های دیگر بجای عنوان صحیح و مقدس‏ اسلامی عنوان اختلاف برانگیز عربی بکار رفته و روی‏ نژاد و قومیت تکیه‏ شده است! در هر حال ابن طفیل فیلسوف و دانشمندی است که به جهان اسلام‏ مربوط است و اندیشه وی نیز برای همه مردم جهان قابل طرح و بررسی‏ می ‏باشد. با توجه به آنچه ذکر شد می‏ توان دریافت که ابن طفیل در زندگی‏ خود دچار بحران‏ های سخت و ماجراهای خطرناک نگشته و همواره در نوعی آسایش و فراغ خاطر بسر برده است. او به کتاب و مطالعه علاقه فراوان داشت و در کتابخانه سلطنتی ابو یعقوب دست یافتن به این مقصود برای وی میسر گشته بود، البته تأمل و اندیشیدن در نظر ابن طفیل بیش ‏از کار تألیف و تصنیف اهمیت داشت به همین جهت تألیفات و آثار این فیلسوف‏ در مقام مقایسه با زندگی بالنسبه طولانی و فراغ خاطری که نصیب‏ وی گشته بود چندان چشم‏ گیر و پر حجم نیست، البته بسیاری از آثار ابن طفیل در تطاول روزگار از میان رفته و به دست ما نرسیده است، ولی‏ درعین‏ حال مجموع آنچه این اندیشمند تألیف و تصنیف کرده نسبت به‏ توانائی علمی و فکری و فرصتی که به دست وی آمده چندان زیاد نیست.

داستان حیّ بن یقظان كه به فارسی می توان آن را «زنده ی بیدار» نامید یكی از شیرین ترین و عمیق ترین داستانهای فلسفی در جهان اسلام به شمار می آید. باید توجه داشت كه قصه ی حیّ بن یقظان قبل از ابن طفیل نیز مورد توجه بوده و دو تن از بزرگترین فلاسفه ی اسلامی یعنی ابن سینا و سهروردی هر یك به نوعی به آن پرداخته اند. البته آنچه ابن طفیل در این داستان آورده غیر از آن چیزی است كه ابن سینا و سهروردی به آن توجه داشته اند. این نكته را نیز باید یادآور شویم كه نام رساله ی شیخ شهاب الدین سهروردی در حقیقت حیّ بن یقظان نیست بلكه او داستان خود را تحت عنوان قصّة الغربة الغربیه به رشته ی تحریر درآورده است . ولی چنان كه خود شیخ اشراق در مقدمه ی آن داستان ابراز می دارد، خواندن ، رساله ی حیّ بن یقظان ابن سینا او را بر آن داشت كه برای تكمیل و تتمیم آن به نوشتن این رساله بپردازد. جنبه ی تكمیلی داشتن رساله ی سهروردی از آن جهت است كه داستان او از جایی آغاز می شود كه رساله ی ابن سینا بدان جا پایان می پذیرد. به هر حال آنچه ابن طفیل از داستان حیّ بن یقظان خود می خواهد غیر از آن چیزی كه ابن سینا و سهروردی در جستجوی آن گام برمی دارند. 

1392/11/4
پر بازدید
1391/3/15: مارسل موس
1391/3/12: تیون ون دایک
1391/5/10: نوربرت الياس Norbert Elias
1391/4/18: کلود لوفور(1924-2010)
1391/3/18: معرفی و ارزیابی کتاب/روش شناسی علوم سیاسی
آخرین مطالب
1397/11/21: انسان بي نقص
1397/11/21: درس‌گفتارهای عدالت همراه با مایکل سندل
1397/10/3: مغالطه‌هاي پر كاربرد
1397/10/1: هرتزوگ نوشته سال بلو
1397/10/1: رولشتاین اثر سال بلو
بدون نظر

نام
پست الکترونیکی
وب سایت
متن
کد امنیتیکد
تکرار کد امنیتی حساس به حروف کوچک و بزرگ
مطالب مهم

قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری در نظم حقوقی کنونی

            مولف : محمدرضا دلاوری (قاضی دیوان عدالت اداری)

 

مسئولیت مدنی ناشی از افشای اسرار پزشگی در حقوق ایران و حقوق کامن لا

              مولف: محمد حسین دلاوری

سخن برگزیده
شکست خوردگان ديروز، فاتحان امروز را به وجود آورده اند. (ژيلبر سيرون)
شعر
امروز ترا دسترس فردا نیست
و اندیشه فردات بجز سودا نیست
ضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیست
کاین باقی عمر را بها پیدا نیست
خيام
حدیث
به خطای دیگران شاد مشو که همیشه از تو درستکاری سر نزند. - امام علی(ع)
دمی با حافظ
رواق منظر چشم من آشیانه توست
کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست
کنتور
امروز:
    بازدید: 336
    صفحات مرور شده: 379
روز گذشته:
    بازدید: 402
    صفحات مرور شده: 424
جمع کل:
    بازدید: 7134733
    صفحات مرور شده: 22678691